Jedni wiosną słuchają słowików,
Innym – panny majowa przynęta,
Dla mnie – dźwięczą słowicze dziewczęta
W młodych pąkach liściastych słowników:
Wieczna młodość w kwitnącej starzyźnie,
Z wiosny w wiosnę i młodsza, i świeższa!
Oto dom mój: cztery ściany wiersza
W mojej pięknej ojczyźnie‐polszczyźnie.
Słowami wiersza Juliana Tuwima pt.”Zieleń” uczniowie powitali wszystkich na spotkaniu z okazji Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego, podkreślając piękno polszczyzny mieniącej się różnymi odcieniami znaczeń. Języka, w którym można wyrażać emocje i przeżycia w najbarwniejszy sposób.
W ramach Dnia Języka Ojczystego nauczyciele poloniści wraz z bibliotekarką zorganizowali konkurs retoryczny. Polegał on na przygotowaniu i wygłoszeniu przemówienia, które miało na celu przekonać słuchaczy do konieczności dbania o poprawną polszczyznę w czasach emotikonów oraz skrótów.
Uczniowie podkreślali, że język, jakim się posługujemy, charakteryzuje nas bardziej niż wyszukane ubrania i najbardziej perfekcyjny makijaż. Wszak inni oceniają nas po tym, jak mówimy. Trawestując znane przysłowie: jak cię SŁYSZĄ, tak cię piszą. Ludwig Wittgenstein twierdził: ”Granice mojego języka są granicami mojego świata”. Oznacza to, że język, którego używamy wpływa na to, jak postrzegamy świat. Ten piękny, jasny i precyzyjny poszerza nasze horyzonty, ten brudny, wulgarny niedbały- zawęża je do karykaturalnych rozmiarów. Janusz Korczak natomiast pisał:” Język smuci się , choruje, gdy ludzie źle nim mówią”.
Na Kongresie Retorycznym, który odbył się w Warszawie w 2024 r., podkreślano , iż retoryka jest umiejętnością kluczową dla przyszłości, a sprawna komunikacja to jedna z najważniejszych umiejętności w najbliższych 10-20 latach. Retoryka- sztuka efektywnej, efektownej i etycznej komunikacji to nie tylko sztuka przemawiania, ale również rozwój kluczowych kompetencji komunikacyjnych i analitycznych, które są niezbędne w życiu osobistym oraz zawodowym.
Zatem szkolny konkurs retoryczny był odpowiedzią na potrzebę rozwijania umiejętności budowania klarownych, spójnych, a także barwnych wypowiedzi uczniów. A przyświecała mu sentencja Szekspira: ”Nie wystarczy mówić, trzeba mówić do rzeczy”. Warto dodać, iż uczniowie klasy 7 b doskonalą umiejętności retoryczne podczas lekcji języka polskiego w ramach innowacji pedagogicznej „Jesteśmy mówcami”.
Uczniowie w swoich przemówieniach zwracali uwagę na to, jak bardzo zmienił się sposób komunikowania młodych ludzi. Skróty, uproszczenia i symbole coraz częściej zastępują pełne zdania. Mimo to uczestnicy przekonywali, że piękna, poprawna polszczyzna jest wyrazem szacunku – zarówno do rozmówcy, jak i do własnej kultury. Podkreślali, że język to nie tylko narzędzie komunikacji, ale także element naszej tożsamości. Dbanie o niego pozwala nam precyzyjniej wyrażać myśli, budować wartościowe relacje i świadomie uczestniczyć w życiu społecznym. Przemówienia były pełne trafnych argumentów i dojrzałych refleksji.
Jury w składzie: Pani Dorota Janda, Pani Anna Siudyka oraz Pani Agnieszka Maciążek przyznało następujące miejsca:
I miejsce- Franciszek Grzanka z klasy 8 a
II miejsce- Zuzanna Borkiewicz z klasy 7b
III miejsce-Maja Lesikowska z klasy 8a
Uczniom wręczono dyplomy i nagrody książkowe.
Serdecznie gratulujemy laureatom oraz wszystkim uczestnikom odwagi i zaangażowania. To był piękny dowód na to, że młode pokolenie potrafi świadomie i odpowiedzialnie mówić o wartości języka ojczystego.
Agnieszka Maciążek
Magdalena Makowiecka
